10 Ocak 2010 Hindistan Ahmedabad

[Halit]

Pazar günü sabah erken uyanıp kahvaltı ettikten sonra festival alanına gittik. Orada bize ayrılan çadıra yerleşmeye çalıştık. Pazar günü sadece açılış ve yarışma günü idi. Fevzi ve Erhan doperolar ile yarışmaya kaydoldular.

O gün akşama kadar uçurtma uçurduk, saz çaldık,şamata gırgır bol bol eğlence .

Bizim uçurtmalar gerçekten çok ilgi çekti. Gelen geçen gazeteciler , TV kanalları objektiflerini bizim uçurtmalardan alamadılar. Hemen hemen tüm gazetecilerle ve TV kanallarıyla röportaj yaptık.



Bu arada Erhan Bey'in hazırladığı tshirtler sayesinde çok havamız oldu. Her gün takım halinde bir çeşit tshirt giydik.

[Halit]

Günün en dikkat çeken uçurtmalarından biri de buydu. Gazetelere bile çıktı.

[Halit]

http://picasaweb.google.com.tr/ucurtmae ... istanPazar

adresindeki fotoğraflar pazar gününden.

[Halit]

Bu fotoğraf pazar akşamı bizi götürdükleri çok özel bir hint restorantında çekildi. Buranın özelliği herşeyin geri dönüşüm düşünülerek tasarlanmış olmasıydı. Fotoğrafta her ne kadar yemiyor gibi duruyorsam da o akşam neredeyse tabağımdaki herşeyi yedim. Erhan ve Fevzi yanlarında getirdikleri kraker vb şeyleri yediler. Karşımızda oturan çift Malezyalı idi. Fevzi krakerlerden onlara da ikram etti ancak onlar sanırım pek beğenmediler.



Tabaklar bile yapraktan yapılmış. İçeride mümkün olduğunca elektrik kullanılmıyor.

[Halit]

Bu arkadaşın adı Mangal. Kendisi organizasyonun en renkli kişiliklerinden birisi. Seneye gidecek arkadaşlara duyurulur.

[Halit]

Festival gününü ve sonrasını da ilk fırsatta yazarım.

Arkadaşlar Hintliler için uçurtma bir hobi değil. Kültürün çok büyük bir parçası. Uçurtma üretiminde 50.000 kişi çalışıyor. Sokakta ayağında ayakkabı olmayan çocuk bile güle oynaya uçurtma uçuruyor. Sokaktaki her ağaç üzerinde en az on adet uçurtma takılmış durumda. Elektrik direklerinde,tellerinde her metrede bir uçurtma takılı duruyor. Pazarda her 10 metrede bir uçurtma satan bir tezgah var. Arabayla giderken sürekli uçurtma uçuran insanları görüyorsunuz. Daha komiği gidip uçurtma satın almanıza gerek yok. Sokakta yürürken gökyüzünden uçurtma yağıyor. Gerçekten hele 14 Ocak günü gökyüzünden dolu yağar gibi uçurtma yağıyor. Herkes birbirinin ipini kesiyor . Toplayın toplayabildiğiniz kadar.

Çok etkileyici. Sabahın ilk saatlerinden gece siz yatana kadar uçurtma uçuranları görebiliyorsunuz. Bu kadarı bizim için bile fazla.

[Fevzi]

Hindistan'a bu benim 2. gidişim. 2008 deki festivale Altan ve Emin Abi ile katılmıştık. Dönüş yolunda heralde bu sefalet ülkesine bir daha gelmek istemem diye düşünmüştüm. Ama yanılmışım. Daha bir yıl bile geçmeden özlemiş, içimden bu ülkeyi küçümsediğim için kendime kızmaya başlamıştım.
Burada bir hayat var ve devam ediyor zor da olsa. zenginide fakiride herkes halinden memnun, yüzleri hep gülüyor. Canlılık var, renklilik var. Hiç bir ülkede bu kadar rengi bir arada görebilieceğimi sanmıyorum.
Sokaklarda yaşayan evsizler, bir çöp yığınının bir tarafını inekler karıştırırken diğer tarafını insanların karıştırıp yiyecek bir şeyler araması beni üzüyor.Ama dediğim gibi herkes halinden memnun. Biz fakiriz diye çalıp çırpan, adam öldüren, resmi binaları taşlayan, belediye otobüslerini yakan insanlar yok. Bu insanların önünde saygı ile eğilmek istiyorum.
9 ocak sabaha karşı Ahmedabad hava alanına iniyoruz. Pasaport kontrollerinden sonra dışarı çıkıyoruz. Bizi karşılamaya gelen zayıf bir adamın elindeki kağıtta isimlerimizin yazılı olduğunu görüyoruz. Bizden önce gelen Amerikalı uçurtmacı adı Phil di sanırım onuda bizi karşılamaya gelen araçla oteline bırakıyor ve otelimize geliyoruz.
Halit Bey ve Erhan Abi yi bir odaya beni bir lübnanlı uçurtmacı ile başka bir odaya veriyorlar. Lübnanlı oda arkadaşım Rami benden önce gelmiş ve uyuyor. Onu rahatsız etmemek için bir hırsız edasıyla odaya süzülüyor ve bende uyuyorum.
Sabah uyanınca oda arkadaşımla tanışıyor, ben ingilizce bilmememe rağmen tarzanca anlaşıp birbirimizi çok seviyoruz.
Otelimiz gayet güzel ve yeni. Otelin restoranında kahvaltımızı yaptıktan sonra 3 tekerlekli taksi ile, onların tabiri ile tuk tuk la şehir gezisine çıkıyoruz. Lakin bu tuk tuklara Hintlilerin 7-8 kiş binmelerine rağmen biz 3 kişi zor sığıyoruz. Başımı içeri soksam kolum, kolumu içeri alsam bacağım dışarıda kalıyor.başka bir araç bir uzvumu alıp götürecek diye çok korkuyorum. Aramızda iki büklüm olmuş Erhan abiyi sıkıştırıyoruz.
İlk başlarda bu tuktukla gezerken çok tedirgin oluyorum. Neden mi? Öyle bir trafikki anlatmaya kelimeler yetmez İstanbul trafiği çak basit kalır. İnekler, çek çekler, bisikletler, motorsikletler, yayalar, gazmaskesi takmış gibi ahşap şöför mahalli olan kamyonlar neben ne zamanda kalmış gibi arabalar. Hepsi bir arada bir curcuna. Bir süre sonra şöförlerin ustalığındanmı diyeyim, tamamen tesadüfmü diyeyim hiçbir kazanın olmaması bizi rahatlatıyor ve bize bu karmaşa bir şov gibi gelmeye başlıyor ve çok eğleniyoruz.
Yalnız sokaklarda nasıl bir sefillik, nasıl bir fakirlik. Sokaklarda yaşayanlar, donsuz koşuşturan küçük çocuklar, tuvalet yerine duvar diplerini kullananlar, pis su birikintilerinde tabaklarını yıkayanlar, bir şilte üzerinde sokakalarda yatanlar.
O kadar fenaki içimi bir hüzün kaplıyor başıma ağrılar giriyor. İnsanlığımdan utanıyorum. Akşam o lüks otelimde yumuşacık tertemiz yatağımda nasıl gözüme uyku girecek diye düşünüyorum. Bu kadar çarsizliği görüp Allah'ıma şükür ben iyiyim demek bile bana utandırıcı geliyor.
Savaşlara, silahlara, şatafata, lükse para harcayan ülkelere kızıyorum. düşünüyorum ne yapabilirim diye, elimden ne gelir diye. Şu an elimden gelen tek şey uçurtmalarımın ipini ellerine vererek mutluluklarını görmek sevinmelerini görmek.
Bu insanların önünde saygıyla eğiliyorum.


Benden şimdilik bu kadar, resimlerimi düzenliyorum yakında onlarıda ekleyeceğim.

[ahmetbayar]

Çok güzel yazmışsınız. Teşekkürler.

[Fevzi]

Fotoğraflarım alttaki linklerde seçtikçe biraz daha ekleyeceğim
Ahmedabad şehir gezisi
http://picasaweb.google.com.tr/fevzikir ... ezisi9Ocak

yarışma günü
http://picasaweb.google.com.tr/fevzikir ... Gunu10Ocak

festival açılış
http://picasaweb.google.com.tr/fevzikir ... AcLS11Ocak

porbandar
http://picasaweb.google.com.tr/fevzikir/Porbandar13Ocak

çatıda uçurtma
http://picasaweb.google.com.tr/fevzikir ... rtma14Ocak

Yol arkadaşlarım Halit Bey ve Erhan Abiye teşekkürler her ikiside bu seyahati oldukça güzel hale getirdiler. Halit Bey'in diğer uçurtmacı ve organizasyondakilerle kurduğu sıcak ilişkilerle popüleritemiz arttı. Başka festivallere de davet edildik. Kapanış töreninde en çok alkışlanan ülke olduk.

[Altan]

Anlatım güzel ama az oldu.

Fotoğraflar şahane.

[Ziya]

Arkadaşlar, fotoğraflar çok güzel.. yazdıklarınız (kelime bulamıyorum) fotoğraflardanda güzel. Bir anlamda bende sizlerle beraber yaşamış gibi oldum. Hepinize saygılar, sevgiler.. Ellerinize emeklerinize sağlık.

[Erhan]

.
İnatçı hafıza kartım, sonunda fotoğraflarımı vermeye razı oldu.
Aynı linke ekledim.
http://picasaweb.google.com/erhan.tufek ... dPorbandar#

Cumartesi öğleden sonrasını ve akşamını Dubai' de gezerek geçirdik.
Önceliği, Burj Dubai (Dünyanın en yüksek binası) ve Burj El Arab' a (Yelken şeklindeki otel) vermiştik. Ancak her ikisindede randevu sistemi olduğunu öğrendik.
Burj Dubai ye gittiğimizde normal randevulu (100 dirhem) pazartesi gününe, öncelikli ( 400 dirhem ) aynı gün belki olabileceğini öğrendik. (100 Dirhem yaklaşık 40TL.)
Kapalı gişe filmlerindeki gibi sıra vardı. Tabiki pazartesi bize uyamadığından rotamızı Burj El Arab a yönelttik.
Oradada restoranlarında birşeyler yiyip içerseniz size bir bilet veriliyormuş belki o gün Oteli gezme şansınız olurmuş. Yine şansımız tutmadı.
Bizde bari sahile inip gezinip fotoğraf çekeriz diye düşündük. O da ne, sahile iniş bile paralı.
Kaç para olduğunu bile sormadan sinirlenip Kale şeklindeki devasa alışveriş merkezine (Emirates mall ) a girdik.
Önce Güzelce karnımızı doyurup (Beyrut Kebap) dükkanları dolaşıp otelimize geri döndük.
Bir gece kalıp Pazar günü kahvaltıdan sonra, 14:50 deki dönüş uçağımıza kadar Dubai Duty Free de zaman harcadık.
Havaalanını anlatmak pek mümkün değil. Her şey abartılı büyük ve ihtişamlı.
On günün sonunda Atatürk havalimanından güzel ülkemize giriş yaptık.

[Altan]

Bol fotoğraf gördük, gitmiş kadar olduk.
Halit daha yazacağını söyledi. Bekliyoruz.

[Ziya]

Bol fotoğraf gördük, gitmiş kadar olduk.
Halit daha yazacağını söyledi. Bekliyoruz.

Altan,
Elbet beklerizde fotoğraf kaldımı acaba. Bana kalırsa akadaşlarımız nevarsa ortaya döktüler

[Halit]

Cumartesi günü başıma gelen bir olayı anlatayım.
En son yaptığım mavi – pembe Flare ile KAP yapmak istedim. Diğer tüm uçurtmalar alçak seviyelerde uçuyordu. Ben de epeyce bir ip salıp hepsinin üzerine çıktım. Amacım mümkün olduğunca yukarıdan fotoğraf çekmekti. Daha pikaveti bağlamama bile fırsat bulamadan benim uçurtmanın etrafında bir fighter belirdi. Ne yaptımsa elinden kurtaramadım ve ipime pikeler yapmaya başladı. Sonunda ipe dolandı ve çekmeye başladı. Benim ip çok sağlam olmasına rağmen fighterı uçuran çocuk çektikçe benim uçurtma ona doğru gitmeye başladı. Alandan bir çok kişi olayı izliyordu. Ben de eğer ipim kesilirse dalga geçilme endişesi içinde bekliyordum. Sonunda bir kopma hissettim ve izleyen hintlilerden sevinç çığlıklarını geldi ve bir süre kimin ipinin koptuğunu anlayamadım. Sonunda fighterın benim ipe dolanmış şekilde asılı kaldığı gördüm. Benim ip sağlam çıktı ve paçayı kurtardım. Ben de büyük bir gururla uçurtmayı indirdim. Bana dolanan fighterı görseniz her tarafı bantlarla yamanmış yolda görsem almayacağım şekildeydi . Sonra küçük bir çocuk sırıta sırıta geldi. Uçurtmasını geri verdim, koşarak gitti.

Benzer olay ileriki günlerde de başımıza geldi. Yani Hindistan’da hiç af yok. Anında ipinizi kesiveriyorlar.