İlk uçurtmamızı yapamayıp almak beni üzsede alınca bile bir çocuğumuz olmuşcasına sevince boğulduk.
27 Mayıs tarihinde Yeşilköy fenere geldik, bu hobiye hayran kaldığımız yere. Birbirinden sevecen ve yardım sever insanları öncelikle yiyeceklerimizi atıştırırken izlemeye koyulduk. Geldiğimiz saatlerde aşırı bir sıcak hava olmasından dolayı sadece 2 uçurtma havadaydı. Gökyüzünde dans eden o iki uçurtmaya bakmak bile yorgunluğumu almışken, hafiften hafiften rüzgarı hissetmeye başladık, birden 4-5 uçurtma daha havalandı... Tabi koltuklarında oturan usta uçurtmacılar da bu rüzgarın doğru bir rüzgar olduğunu devamının geleceğini anlamışlar ki koltukları bir an için boş kaldı ve herkes uçurtmalarını gökyüzü ile buluşturdu.
Sevdiceğim ile birlikte bizde bizim (mavikuş) alarak yanlarına gittik. Herkes yardımsever ve yeni bir yüz görmekten mutluydu
Tüm seslenmeler sonucunda bir öğretmen edasıyla Altan abi yanımıza geldi, önce uçurtmamızı inceledi nereden, ne kadara aldığımıza, iplerin uçurtma ile verilip verilmediğine kadar çeşitli sorular sordu. Sonrasında ise uçurtmamızı bize nasıl uçurulur, havada iken nelere dikkat etmeliyiz gibi detaylarına inerek bizimle tanıştırdı, ve en önemlisi UYULMASI GEREKEN KURALLARI tek tek anlattı. İlk dersi alınca kendimi onun kadar deneyimli hissettim bir anda 
Sonra sevdicegim ile birlikte yaklaşık 2 saat uçurtmamızı sıra ile uçurduk hatta arasıra bir ipini o kontrol etti diğerini ben şeklinde bir bütünmüşcesine hareket ettik.
Başta Altan Güvenni olmak üzere tüm uçurtmacılara teşekkür ediyorum, bizim gibi yeni gelen kardeşlerine uçurtmayı sevdirdikleri için...
Çok kişi yardımımıza koştu, adlarını bilmediğim için kendilerini atladıysam affola...
Çağatay KENARLI
@ckenarli
